De onafhankelijke lijsttrekker van de Brugpartij

Dirk Kennis

Werd geboren in Turnhout (1960) en groeide op in Kasterlee in een gezin met Geelse wortels.

Liep school in Geel (Sint-Aloysiuscollege) en bracht zijn jeugd ook grotendeels daar door. Na zijn studies (lic. criminologie, KULeuven, 1982) ging hij in Geel wonen.

Heeft drie kinderen, woonde 30 jaar op Sint-Dimpna, maar verhuisde na zijn scheiding naar Elsum. Heeft een gelukkige nieuwe relatie.

Begon in 1981 als journalist bij De Morgen (politieke redactie Brussel, nieuwsdienst Gent) maar trok begin 1984 de stekker uit een nationale carrière om hoofdredacteur te worden van het Nieuwsblad van Geel. Het blad evolueerde naar een model in de Vlaamse lokale journalistiek, met een ploeg uitstekende medewerkers en een frisse, brede kijk op het Geelse leven. Dirk Kennis en de equipe van het blad engageerden zich met diverse partners ook op andere vlakken voor Geel, o.a. als co-initiatiefnemer en –organisator van De Nacht van het Culinair Genot, de Magical Mystery Tour, het fotoproject Geel 2000 (expo en boek ‘Mijn kleine stad’), de Nacht van het Verborgen Talent en talloze andere kleine initiatieven, die het Geelse sociale weefsel verrijkten en versterkten. Vooral de Oavond van de Platte Klap zorgde voor heel wat zinvol Geels vertier. Onder zijn impuls werden tientalle succesvolle, strikt Geelse uitgaven gerealiseerd (Shot in de Roo(t)s, Vergeelde woorden, Allemaal Gelenaars,…)

Werkte vanaf 2015 als tekstschrijver voor musicalproducties (Gheelamania III, Albert I, De Groote Rappèl, Joie de Vivre…) en als zakelijk leider voor Luc Stevens Producties. Momenteel is hij als freelancer actief voor een aantal organisaties, bedrijven en media.

De links/rechts-polarisering in de politiek vindt hij niet erg relevant. Hij zal zichzelf dus geen linkse rakker noemen. Mocht er echter iemand ‘Hier ligt een conservatief’ op zijn zerk beitelen, dan draait hij zich gegarandeerd om in zijn graf. Zet er iets progressiefs op, en hij blijft liggen.

Er worden hem door anderen vele kwaliteiten toegedicht, die hij daarom zelf niet noodzakelijk bevestigt. Hij is even goed thuis in Parijs dan in Geel, maar vindt de heilige Dimpna de beste heilige ter wereld. Hij weet daar ook bijzonder veel over, o.a. dat ze nooit heeft bestaan.

Door bijna heel zijn loopbaan professioneel met onze kleine stad bezig te zijn geweest, mag hij tot de echte Geel-kenners worden gerekend. Hij houdt van deze stad, met haar sterktes en haar zwaktes, en heeft heel zijn leven geprobeerd daar een positieve bijdrage aan te leveren. Nu doet hij dat voor het eerst via de politiek, samen met een progressieve alliantie die staat waar hij zelf altijd voor gestaan heeft.